به نظر مىرسد بيان حال مؤمن آل فرعون در اين سوره يك برنامه آموزشى حساب شده براى گروهى از مسلمانان مكه بوده است كه در عين ايمان آوردن به پيامبر ص روابط دوستانه خود را ظاهرا با دشمنان سرسخت و لجوج حفظ مىكردند تا سنگرى باشند براى روز خطر ، و مىگويند ابو طالب عموى پيامبر در همين زمره بود ، چنان كه در روايات اسلامى همين معنى از امير مؤمنان على ع روايت شده است ( 1 ) . به هر حال محتواى اين سوره را مىتوان در شش بخش خلاصه كرد : بخش اول كه آغاز سوره را تشكيل مىدهد توجهى است به خداوند و قسمتى از اسماء حسناى او ، مخصوصا آنچه خوف و رجاء را در دلها برمىانگيزد مانند « غافر الذنب و شديد العقاب » . بخش دوم تهديدهايى است نسبت به كافران جبار پيرامون عذابهاى اين جهان همانند آنچه اقوام سركش پيشين به آن گرفتار شدند ، و عذابهاى قيامت با ذكر خصوصيات و جزئيات آن . بخش سوم پس از مطرح كردن داستان موسى ع و فرعون سخن را به مؤمن آل فرعون سوق مىدهد و بخش وسيعى از سوره را به شرح گفتگوهاى اين مرد هوشمند شجاع با فرعونيان اختصاص مىدهد . بخش چهارم باز مطلب را به صحنه هايى از قيامت مىكشاند تا دلهاى خفتگان را بيدار كند . در بخش پنجم مساله توحيد و شرك را كه مهمترين مساله زندگى انسان است به ميان آورده ، و قسمتى از نشانه‌هاى توحيد و دلائل بطلان شرك را مطرح مىكند . در بخش ششم كه آخرين بخش اين سوره است ضمن دعوت پيامبر به صبر

--> ( 1 ) الغدير جلد 8 صفحه 388 .